باران می بارد... - پیام محبت

پیام محبت

کمیل کسان خود را بگو تا پسین روز پى ورزیدن بزرگیها شوند و شب پى برآوردن نیاز خفته‏ها . چه ، بدان کس که گوش او بانگها را فرا گیرد ، هیچ کس دلى را شاد نکند جز که خدا از آن شادمانى براى وى لطفى آفریند ، و چون بدو مصیبتى رسد آن لطف همانند آبى که سرازیر شود روى به وى نهد ، تا آن مصیبت را از او دور گرداند چنانکه شتر غریبه را از چراگاه دور سازند . [نهج البلاغه]

+ باران می بارد...

نویسنده: پیام محبت سه‏شنبه 7/1/1386 ساعت 12:9 عصر

بنام خدا
باران می بارد...
و من هنوز خمار بارش چشمان تو ام...
رگبار التهابی که بر تک تک سلولهای تبدارم، بتابد...

عیدت گل، بهارت سبز...
که حیات، هر صبحگاه، از بستر تو طلوع میکند...

تا که عشقت مطربی آغاز کرد گاه چنگم، گاه تارم روز و شب...

تا باد، چنین بادا....

نظر شما()

لیست کل یادداشت های این وبلاگ

[1/4/1387- 12:48 ص] نوبت عاشقیست...
[25/1/1387- 7:24 ع] ببوسمش...
[18/1/1387- 10:42 ص] بازوی پلکت
[27/11/1386- 3:40 ع] هوا سرد شد...
[20/9/1386- 11:12 ص] یعنی خدا هست ...
[4/9/1386- 1:59 ع] کن فیکون
[7/8/1386- 5:12 ع] من مانده ام تنهای تنها...
[9/7/1386- 11:33 ص] نمی شود ...
[5/6/1386- 5:55 ع] سخت ترین افتادن...
[20/3/1386- 10:53 ص] کشف جدید!
[28/1/1386- 8:30 ع] رامشگران! بنوازید ...
[9/1/1386- 4:39 ع] خودنمائی ....
[7/1/1386- 12:9 ع] باران می بارد...
[29/6/1385- 12:14 ع] بوسه ی خدا
[11/2/1385- 6:37 ع] حیات جاودانی
[آرشیو شده ها]