نویسنده: پیام محبت سهشنبه 28/1/1386 ساعت 8:30 عصر
بنام خدا
نزدیک طلوع، وقتی راه همه ی کوچه ها به آسمان ختم میشود،
وقتی که هوای صبحگاهان، هنوز مست چشمک ستاره هاست...
یاد تو، دلم را می لرزاند و باز ...
این کوچه ها...
این کوچه ها که همه رویاهای شبانه مرا به شعر می سرایند...
باز، هم آوای کنسرت گامهای خسته ام شده اند ...
و هلال مشرقی، از روی بام کوهسار، پیش ابروان تو تعظیم میکند
رامشگران! بنوازید ...
[1/4/1387- 12:48 ص] نوبت عاشقیست...
[25/1/1387- 7:24 ع] ببوسمش...
[18/1/1387- 10:42 ص] بازوی پلکت
[27/11/1386- 3:40 ع] هوا سرد شد...
[20/9/1386- 11:12 ص] یعنی خدا هست ...
[4/9/1386- 1:59 ع] کن فیکون
[7/8/1386- 5:12 ع] من مانده ام تنهای تنها...
[9/7/1386- 11:33 ص] نمی شود ...
[5/6/1386- 5:55 ع] سخت ترین افتادن...
[20/3/1386- 10:53 ص] کشف جدید!
[28/1/1386- 8:30 ع] رامشگران! بنوازید ...
[9/1/1386- 4:39 ع] خودنمائی ....
[7/1/1386- 12:9 ع] باران می بارد...
[29/6/1385- 12:14 ع] بوسه ی خدا
[11/2/1385- 6:37 ع] حیات جاودانی
[آرشیو شده ها]















نام: | |
ایمیل: | |