حیات جاودانی - پیام محبت

پیام محبت

دانشمند زنده است؛ اگر چه مرده باشد . نادان مرده است؛ اگر چه زنده باشد . [امام علی علیه السلام]

نویسنده: پیام محبت دوشنبه 11/2/1385 ساعت 6:37 عصر

بنام خدا

وقتی تو نیستی،
پرنده های شاد بهاری،
همان بهتر که نخوانند...
رقص شمشاد، همان به که در آغوش نسیم، پا نگیرد...
وقتی تو نیستی،
شاپرکها، در پای کدام گل، به طنازی می نشینند؟

بوی عشق را، می شود شنید،
امّا... کو خبری از تو....
خوشا شرجی هوای عشق...
خوشا از پسِ عشوه ای جانکاه،
لذّتِ حیاتی جاودانی،...

چه خوب که...
حتی به شراب نگاهی، مدهوشم نکردی...
چه خوب که...
این اشکهای نهانی، دامان هیچکس را تر نکرد...
چه خوب که...
نماندی و ماندم،
هرچند خسته، اما
هنوز در بقچه ام، چند تکه آهی مانده، تا با اشک در آمیزم
خدا روزی رسان است...

اینها خطاب به هیچکس نیست...
خطاب به خودم است...
یاعلی

نظر شما()

لیست کل یادداشت های این وبلاگ

[1/4/1387- 12:48 ص] نوبت عاشقیست...
[25/1/1387- 7:24 ع] ببوسمش...
[18/1/1387- 10:42 ص] بازوی پلکت
[27/11/1386- 3:40 ع] هوا سرد شد...
[20/9/1386- 11:12 ص] یعنی خدا هست ...
[4/9/1386- 1:59 ع] کن فیکون
[7/8/1386- 5:12 ع] من مانده ام تنهای تنها...
[9/7/1386- 11:33 ص] نمی شود ...
[5/6/1386- 5:55 ع] سخت ترین افتادن...
[20/3/1386- 10:53 ص] کشف جدید!
[28/1/1386- 8:30 ع] رامشگران! بنوازید ...
[9/1/1386- 4:39 ع] خودنمائی ....
[7/1/1386- 12:9 ع] باران می بارد...
[29/6/1385- 12:14 ع] بوسه ی خدا
[11/2/1385- 6:37 ع] حیات جاودانی
[آرشیو شده ها]